روزی یکی از دوستان بهلول گفت : ای بهلول! من اگر انگور بخورم آیا حرام است؟
بهلول گفت : نه!
پرسید : اگر بعد از خوردن انگور در زیر آفتاب دراز بکشم آیا حرام است؟
بهلول گفت : نه!
پرسید : پس چگونه است که اگر انگور را در خمره ای بگذاریم
و آن را زیر نور آفتاب قرار دهیم و بعد از مدتی آن را بنوشیم حرام می شود؟
بهلول گفت : نگاه کن! من مقداری آب به صورت تو می پاشم. آیا دردت می آید؟
گفت : نه!
بهلول گفت : حال مقداری خاک نرم بر گونه ات می پاشم آیا دردت می آید؟
گفت: نه!
سپس بهلول خاک و آب را با هم مخلوط کرد و گلوله ای گلی ساخت و آن را محکم بر پیشانی مرد زد!
مرد فریادی کشید و گفت : سرم شکست!
بهلول با تعجب گفت : چرا؟ من که کاری نکردم!
این گلوله همان مخلوط آب و خاک است و تو نباید احساس درد کنی
اما من سرت را شکستم تا تو دیگر جرات نکنی احکام خدا را بشکنی …
دنیای علم...ما را در سایت دنیای علم دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: محمدرضا فرجی وصبحان قاغایی بازدید: 207 تاريخ: چهارشنبه 26 آذر 1393 ساعت: 16:59
ازدنیای علم است
| ویلیام جیمز سیدیس | |
|---|---|
| متولد | ۱ آوریل ۱۸۹۸ نیویورک سیتی, نیویورک |
| مرگ | ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۴ میلادی (۴۶ سال) بوستون, ماساچوست (خونریزی مغزی) |
| ملیت | آمریکایی |
| تبار | اوکراینی |
| دلیل شهرت | هوش بسیار بالا |
ویلیام جیمز سیدیس (به انگلیسی: William James Sidis) (۱۸۹۸-۱۹۴۴) کودک نابغه آمریکایی بود که توانایی خارق العاده ای در یادگیری زبان ها و ریاضیات داشت.
وی با ضریب هوشی معادل ۲۵۰ تا ۳۰۰ به عنوان یکی از باهوش ترین انسان های تمام اعصار شناخته می شود. (از آن زمان تا کنون معیارهای اندازه گیری ضریب هوشی تغییر یافته است.) او در یازده سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد و گفته شده که توانایی صحبت کردن به ۴۰ زبان و لهجه متفاوت را داشته است. هر چند بعدها مشخص شد که در برخی از این گفته ها در مورد سیدیس و هوش وی مبالغه شده است.
ویلیام جیمز سیدیس در تاریخ ۱ آوریل ۱۸۹۸ در شهر نیویورک متولد شد. پدرش بوریس سیدیس در سال ۱۸۸۷ به آمریکا مهاجرت کرد و برای فرار از اذیت وآزار سیاسی در سال ۱۸۸۹ قتل عام شدند. مادرش سارا به دانشگاه بوستون رفت و از دانشکده پزشکی در سال ۱۸۹۷ فارغ التحصیل شد. ویلیام پس از پدرخوانده خود، دوست و همکار بوریس، فیلسوف آمریکایی ویلیام جیمز نامگذاری شد.بوریس یک روانپزشک بود، و کتاب های زیادی منتشر کرده بود.بنا به گزارش خود به هشت زبان (لاتین، یونانی، فرانسوی، روسی، آلمانی، عبری، ترکی، و ارمنی) توسط سن هشت سالگی آموخته بود و یکی از کارهای مشهور او اختراع زبان Vendergood بود.
دنیای علم...ما را در سایت دنیای علم دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: محمدرضا فرجی وصبحان قاغایی بازدید: 376 تاريخ: چهارشنبه 26 آذر 1393 ساعت: 16:52
| سن | ۴٫۶ میلیارد سال[۱] |
| موقعیت در فضا | ابر میان ستاره ای محلی، حباب محلی، بازوی شکارچی، کهکشان راه شیری[۲] |
| جرم | ۱٫۰۰۱۴ جرم خورشیدی |
| نزدیک ترین ستاره | پروکسیما قنطورس[۳] |
| نزدیک ترین سیاره | آلفا قنطورس بی بی[۴] |
|
|
|
|---|---|
| فاصله از کمربند کویپر | ۳۰ تا ۵۰ واحد نجومی[۵] |
| شمار ستارگان | ۱ (خورشید)[۶] |
| شمار سیارات | ۸ (تیر، ناهید، زمین، مریخ، مشتری (سیاره)، زحل، اورانوس، نپتون)[۷] |
| شمار سیارات کوتوله | ۵ (سرس، پلوتو، هائومیا، ماکی ماکی، اریس)[۷] |
| شمار ماه ها | ۱۷۳[۷] |
| شمار سیارک ها | ۶۲۲٬۵۴۵[۷] |
| شمار دنباله دارها | ۳٬۲۲۷[۷] |
| شمار ریزسیارات | ۳۶۹٬۹۵۶[۸] |
|
|
|
| تمایل به کهکشان | °۶۰٫۱۹ (دائرةالبروج) |
| فاصله تا مرکز کهکشان | ۲۵٬۰۰۰ سال نوری[۹] |
| فاصله تا کنارهٔ کهکشان | ۲۵٬۰۰۰ سال نوری[۹] |
| سرعت مداری | ۲۲۰ کیلومتر بر ثانیه[۱۰] |
| چرخش پیرامون کهکشان | ۲۲۵ میلیون سال[۱۰]
منظومهٔ شمسی، منظومهٔ خورشیدی یا سامانهٔ خورشیدی (به انگلیسی: Solar System) سامانه ای متشکل از یک ستاره به نام خورشید و اجرام آسمانی است که در مدارهایی پیرامون آن می گردند. منظومهٔ شمسی از انفجار یک ابرنواختر و فروریزش یک ابر چرخان پدید آمد و در دوران رنسانس و با مشاهدات افرادی از جمله گالیلئو گالیله کشف شد. این منظومه در بازوی شکارچی، کهکشان راه شیری واقع شده و ۲۵٬۰۰۰ سال نوری از مرکز کهکشانی و کنارهٔ کهکشان فاصله دارد. خورشید بیش از ۹۹٫۸ درصد جرم منظومهٔ شمسی را شامل می شود و منبع انرژی بسیار از جمله انرژی گرما و نور است. این ستاره یک ستارهٔ نوع جی رشته اصلی و عضوی از جمعیت ستارگان نخستین است. بقای منظومهٔ شمسی به بقای خورشید وابسته است و اگر خورشید نابود شود، منظومهٔ شمسی نیز نابود می شود. منظومهٔ شمسی دارای هشت سیاره (تیر، ناهید، زمین، مریخ، مشتری (سیاره)، زحل، اورانوس و نپتون) و پنج سیارهٔ کوتوله (سرس، پلوتو، هائومیا، ماکی ماکی و اریس) است. چهار سیارهٔ نخست، سیارات درونی یا زمین سان هستند و بیشتر از سنگ ساخته شده اند و چهار سیارهٔ دیگر سیارات بیرونی یا غول های گازی هستند و از گازهای مختلف ساخته شده اند. علاوه بر این اجرام، منظومهٔ شمسی دارای اجرام دیگری از جمله ماه ها، سیارک ها، شهاب وارها، شهاب ها، شهاب سنگ ها و دنباله دارهاست. منظومهٔ شمسی هم چنین دارای مناطق خاصی از جمله کمربند سیارک ها، کمربند کویپر و دیسک پراکنده است. ماده ای نازک و فشرده به نام محیط میان سیاره ای میان سیارات و اجسام دیگر وجود دارد. اجزای سازندهٔ محیط میان سیاره ای از هیدروژن خنثی و غیر یونیزه شده، گاز پلاسما، پرتوهای کیهانی و ذرات گرد و غبار تشکیل شده اند. در واقع این تصور که فضا یک خلأ کامل است، نادرست است و مواد محیط میان سیاره ای در فضا وجود دارد. سدنا ۹۰۳۷۷ دورترین جسم کشف شده در منظومهٔ شمسی است که اوج آن ۱۰۰۰ واحد نجومی است و تناوب مداری آن ۱۰٬۵۰۰ سال به طول می انجامد. ابری کروی شکل و بزرگ به نام ابر اورت منظومهٔ شمسی را احاطه کرده است و از ۲٬۰۰۰ تا ۵٬۰۰۰ واحد نجومی دورتر از خورشید آغاز می شود و تا ۱۰۰٬۰۰۰ ۵۰٬۰۰۰ واحد نجومی دورتر از خورشید ادامه می یابد. منظومهٔ شمسی تا جایی گسترش می یابد که دیگر تحت تأثیر خورشید (نفوذ نور خورشید، گرانش خورشیدی، میدان مغناطیسی خورشید و بادهای خورشیدی نباشد. هلیوپاز مرز میان محیط میان سیاره ای و فضای میان ستاره ای است. هلیوپاز به عنوان مرز بیرونی منظومهٔ شمسی در نظر گرفته می شود و برآورد شده است که میان ۱۱۰ تا ۱۷۰ واحد نجومی از خورشید فاصله دارد. |
| فهرست اجرام منظومه شمسی |
|---|
دنیای علم...
ما را در سایت دنیای علم دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: محمدرضا فرجی وصبحان قاغایی بازدید: 281 تاريخ: سه شنبه 4 آذر 1393 ساعت: 22:18
ما را در سایت دنیای علم دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: محمدرضا فرجی وصبحان قاغایی بازدید: 252 تاريخ: سه شنبه 4 آذر 1393 ساعت: 14:26